Linke Soto

Zoals inmiddels al bekend mag zijn, anders werd dit waarschijnlijk nu niet gelezen, is een nieuwe Linke Soto weer een feit. Maar dat is niet het enige dat er veranderd is: ook ben ik, Roy Habets, toegetreden tot dit illustere genootschap. Een andere verandering is de naamwisseling van Bo, voorheen bekend als MNMLST, nu acterend onder de naam Bernard Oliver. Maar goed, genoeg over de achtergronden, die kun je ook hier lezen.

Het gaat hier over de nieuwe Linke Soto, 26 september in de Ipanema te Maastricht! En dat we er zin hebben moge duidelijk zijn. De muziek leeft voor ons meer dan ooit tevoren en wij hebben het voorrecht om Olene Kadar weer te mogen verwelkomen voor een swingende live-set. Daarnaast staan we zelf natuurlijk ook te popelen om weer onze favoriete platen het publiek in te slingeren, de laatste zaterdag van september kan – wat ons betreft – niet snel genoeg aanbreken!

Zet je meest swingende schoenen dus maar in ‘t vet, zodat je je geen zorgen hoeft te maken voor de Ipanema. It is and will be a jungle out there! Rraaaawrrrr

Al ravottend in de woeste jungles van weleer zochten veel mensen vroeger nieuwe beschavingen, nieuwe culturen en nieuwe belevingen. Belevingen die ze thuis, in hun dorp, niet vonden of opmerkten. Het waren zogenaamde ontdekkingsreizigers of pioniers, vooral mannen die verder wilden kijken dan hun neus lang was. Want waar waren we bijvoorbeeld geweest als Columbus het continent Amerika niet ontdekt had? Of hoe waren we er achter gekomen waar Abraham zijn mosterd vandaan haalde, als Marco Polo zijn bootje niet meermaals had laten varen?

Nu, enkele eeuwen verder, zijn er nog steeds pioniers. Mannen én vrouwen die liever niet de platgetreden paden bewandelen en net dat beetje meer willen vinden dan wat iedereen al gevonden heeft. Ze vinden zichzelf opnieuw uit. Mensen die van de standaard afwijken en nieuwe wetenschappen aan de man brengen.

Tegenwoordig lijkt het alsof het moeilijker is geworden om vernieuwend te zijn. Mensen worden op hun wenken bediend met nieuwe services en technologie en alles wordt op grote schaal verspreid. Echter, als men out of the box gaat denken blijkt dat er nog een hele wereld is die te ontdekken is. Dingen waarbij de massa ‘oja, had ik dat geweten’ roept, zodra zo’n pionier weer met iets nieuws op de proppen komt.
Wie had bijvoorbeeld aan het toch wel briljante idee van de integratie van twitter in dj-applicaties gedacht, voordat Richie Hawtin er onlangs mee aan de slag ging?
Het lijkt moeilijk te geloven, maar innovatie is altijd mogelijk. Het zijn de kleine dingen die de massa kan doen geloven dat er hemel en aarde verschoven is voor een nieuwe ‘ontdekking’.

Denk daarom eens buiten de kaders, laat je inspireren door je omgeving en geef je fantasie de vrije loop. Het zal een hoop extra’s in je leven brengen, bij Linke Soto hebben we het in ieder geval al ondervonden.

Lange tijd leek het einde zoek: muziek werd steeds platter, in de hoop die volgende release op M_nus te scoren. Imitatiegedrag leidde tot het zogenaamde genre ‘beatportminimal’. Tracks die geen enkele toegevoegde waarde hebben aan het al zo grote aanbod van muziek.

Ik ben dan ook blij dat er weer kruisbestuivingen plaatsvinden tussen de verschillende genres. Natuurlijk, de combinatie van house en techno is niemand vreemd: Detroit en Chicago beïnvloedden elkaar vroeger al en sinds mensenheugenis is er ook altijd sprake geweest van techno met een groove. Of ook omgedraaid: house met een techno-onderstel, want wie kent bijvoorbeeld het werk van DJ Sneak nou niet?

Maar niet alleen tussen techno en house bloeit er weer iets moois, ook zijn er invloeden vanuit de disco-hoek waar te nemen. De funk uit de jaren ‘80 tot nu lijkt weer enigszins in zwang te raken. En dat is goed, het zet mensen weer aan tot het zoeken van het experiment.

Het experiment, dat vooral tot uiting komt bij de vele producers en live-acts die Nederland rijk is. De sterren van mannen als Pitto of Olene Kadar rijzen met het weekend en niet geheel onterecht. Het zijn mannen die het experimentnooit geschuwd hebben en ook niet in een hokje te stoppen zijn. Dan lijken het misschien wel saaie mannen met een laptop voor hun neus en enkele controllers: hun grooves worden niet bij elkaar geklikt, maar komen recht uit hart!

Tot slot even een weer lofzang voor de man die zichzelf on stage Olene Kadar noemt, maar stiekem nog altijd Henk heet:

Linke Soto is dan ook blij hem weer te mogen ontvangen, 26 september in de Ipanema!

Zoals jullie al konden lezen willen we het vooral luchtig houden in deze blogs. Echter, zien wij ook af en toe dingen die aangestipt moeten worden. Of dingen die iedereen ziet, maar niemand over praat.

Een andere titel dan ‘de nukken van het volwassen worden’ kon ik even niet verzinnen want eigenlijk is Limburg maar een pubertje dat tegen de volwassenheid aanzit.
Met ‘levendige’ steden als Heerlen, Sittard, Roermond, Venlo of Maastricht zou men denken dat er ook een bruisend nachtleven bestaat. Echter klopt dit beeld niet.  Door de vertrutting van de Limburgse samenleving, vooral door de conservatieve insteek van de lokale en provinciale overheden, is er geen enkele ruimte voor mensen die ook ’s nachts erop uit willen. Mensen die creatief (willen) zijn in de nacht, of juist op zoek gaan naar de sociale activiteiten die de nacht biedt.

Het is vervelend om te zien dat in een provincie met zoveel potentie onder de jongeren,  er geen aandacht aan wordt besteed en ‘t nachtleven eerder wordt ontmoedigd met allerlei regeltjes en onmogelijkheden.
Kan iemand zich voorstellen dat in de Limburgse hoofdstad Maastricht, welke als één van de mooiere steden van Nederland wordt gezien, er geen ruimte is voor een nachtleven? In een stad waar de horeca hoogtij viert en de levensstijl als bourgondisch aangemerkt wordt?

Voor ons Limburgers is het al jaren zo, we weten niet meer beter. We lijken ons erbij neergelegd te hebben dat we alleen op vrijdag of zaterdag kunnen gaan ’stappen’ tot maximaal 3 uur in de ochtend. Een feestje waarbij elektronische dansmuziek de hoofdmoot vormt, die kom je maar sporadisch tegen. En dat is vreemd, want er zijn initiatieven genoeg, mensen willen graag iets bijdragen aan het club-leven. Echter staan veel uitbaters niet te wachten op een heuse clubcultuur. En zelfs met een DIY-mentaliteit lijk je er niet door te komen..

Nu rest nog de vraag: Slaan we de handen in elkaar of blijven we allemaal maar proberen om op ons eigen houtje vooruit te komen?

Roy

Aangezien de hype van het bloggen enigszins overgevlogen is en iedereen massaal aan ‘t twitteren geslagen is, vonden wij het tijd om ook regelmatig onze visie op de wereld, feestjes en andere ongein te spuien middels een blog.
In een twitterbericht kun je immers maar zo weinig kwijt.
Want in een regio waar niet alleen de muziek kan spreken, mogen de schrijvende mensen ook gehoord worden.

Verwacht geen periodieke updates, want zoals het een groep rijsteplukkers en een verdwaalde Limburger betaamt, houden we ons niet aan stricte tijden en afspraken.

Het is voor de aardigheid en het ene moment zijn we productiever dan de andere. Muziek zal wel het main-item zijn van deze stukjes, want er is zoveel leuks te vinden en over te schrijven in deze wereld. Houd het in de gaten, want we zijn er weer hoor! Nieuwe website, nieuwe motivatie, nieuwe feestjes, nieuwe stickers..

Houdt ‘t dan nooit op? Nee, nooit houdt het op.
Daarom dus, de linkesoto-blog.