1 augustus j.l. stonden de heren Dayak en Roy Habets gepland op het gratis buitenfestival ‘A Day at the Garden‘ in Apeldoorn. Het beloofde een mooie dag te worden, als men naar het weerbericht keek en de heren hadden er zin in.
Het was dan ook vroeg in de middag de planning om te vertrekken naar deze pittoreske stad in het oosten des lands.
De trip begon al voortvarend met een stop bij ‘t plaatselijke tankstation om het één en ander aan proviand in te slaan voor de verre reis die we af zouden gaan leggen.
Met Roy achter het roer van de oranje Ford Fiësta techno werd dan ook al spoedig de reis ingezet. En wat een trip zou het gaan worden!
Met kilometers asfalt dat onder ons doorschoot met een immense snelheid en een weelderige natuur om ons heen bereikten we al snel Apeldoorn. Of ja, Apeldoorn.. De McDonald’s van Apeldoorn, want ook de innerlijke mens diende gevoed te worden natuurlijk!
Na deze overheerlijke, niet te warme en vooral snel bereide maaltijd kregen we al gauw aanwijzingen van Jade om om ons richting de Roxy te begeven.
In de tuin Roxy was het op dat moment nog niet druk, maar wel gezellig. Na wat geborrel met onder meer Jade en DLXM werd het al snel nog gezelliger en het publiek stroomde langzaam toe.
Gelukkig was het al snel half 10 en mochten Dion en Roy achter de decks plaatsnemen voor een set waarvan niemand wist wat ze konden verwachten. Zelfs beide heren niet.
Maar het werkte allemaal prima uiteindelijk: Het publiek was enthousiast en danste en zowaar werd het nog druk op de vloer!
Nadat de Linke Soto-delegatie hun laatste track ten gehore hadden gebracht nam gastheer Jade het over om de aanwezige mensen aan het dansen te krijgen. Mensen genoten met volle neuzen, ehhh.. teugen, grote ogen en en glazen bier en de sfeer was nog niet eerder zo gezellig! Maar zoals alles komt ook een gezellig feestje aan zijn eind voor de meeste mensen en zodoende werden de jongens van Linke Soto meegelokt naar een afterparty.
Maar niet voordat een illuster persoon gekiekt werd die tegen de auto van de ranzige dichter(.nl) stond te plassen.
Diep in de nacht gingen ze op pad, op zoek naar wat later een ordinaire zuipschuur bleek, om gezellig te afteren. Na een helse tocht door de weilanden uit het oosten kwamen ze aan bij de keet waar net de muziek afgezet diende te worden. Een ware deceptie dus!
Maar gelukkig zijn er dan altijd mensen zo lief om je mee te vragen voor een thuisafter met een slaapplek, zo ook hier in het godsvergeten dorp waar we de naam van zijn vergeten! Op naar het huis van Jay en Evelin, om daar nog even wat plaatjes op te leggen en na te praten over de dag die we samen beleefd hadden. Maar gelukkig eindigde deze avond vroeg; iedereen zat er doorheen en wilde slapen.
De dag erna begon eveneens weer vroeg dankzij het overtollige licht in de kamer kon men maar slecht slapen en na een paar uurtjes wakker te zijn werd de reis naar het zuiden weer ingezet. Dit bleek nog pittiger dan de heenreis.
Want ook al wees onze navigatie de weg, het weer en het aantal McDrekken langs de weg viel enorm tegen. Geen enkele versnapering langs de snelweg te krijgen, behalve bij een tankstation waar Dion echt even een pitstop diende te houden en Roy zijn gerief zocht in de koeling. Fabio wilde echter geen van beiden en vond zijn heil bij een bordje van Rijkswaterstaat.
Na deze pitstops werd dan uiteindelijk toch het Zuid-Limburgse land weer bereikt en zo eindigde een toch wel epische weekend met een dito reis. Bedankt Jade voor de uitnodiging en zeker tot snel!